Marianne van Asperen

Docent spraak- en dramatische vorming

“Toen ik twintig jaar was begon ik gedichten te schrijven, gedichten die ergens op begonnen te lijken.
Omdat ik het heel leuk vond om gedichten te spreken , mijn eigen en die van anderen, zocht ik plekken op
om ze voor te dragen. Zo kwam ik in een circuit van literaire kringen terecht, dichtersclubs, cafe’s en taalpodia.
Het was haast een halve baan om op de vragen in te gaan en ik had een act met poezïe die goed aansloeg.
Het was een zoektocht om een school of opleiding te vinden waar ik het voordragen beter kon leren.
Dat was echt mijn doel. Die scholing vond ik aan de School voor Spraakvorming in Den Haag waar ik toen vier en een half jaar lang, dagelijks, alles leerde over de voordrachtskunst. Ik kreeg vakken in spreken; spraakvorming en adem-en stemontwikkeling, in houding en beweging;Griekse vijfkamp en Bothmergymnastiek, in literatuur, kunst, poetica. Zoveel om op te noemen , een wereld op zich en dat alles kwam voort uit de antroposofie op een organische en gezond opbouwende manier.
Ik merkte door het spreken, het me uiten, de taal en de klanken zo te laten spreken dat het mij persoonlijk gezond maakte.
Ik ben nog steeds enthousiast.
Na het behalen van mijn diploma in 1991 ben ik direct in het werk gestapt en probeer ik de kunst van het spreken
over te dragen, ook aan studenten die muziek studeren; zij kunnen leren zich verstaanbaar te maken in zang en presentatie.
Voor een opleiding in het spreken bestaat nu de Academie voor Spreekkunst”.